கோட்டைக்குச் செல்லும் வழி! - தமிழகத்தின் புதிய அரசியல் பரிணாமம்

வாசகர்களை, எழுத்தாளர்களாக, பங்களிப்பாளர்களாக மாற்றும் விகடனின் ‘My Vikatan’ முன்னெடுப்பு இது. இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெற்றுள்ள கருத்துகள் அனைத்தும், கட்டுரையாளரின் தனிப்பட்ட கருத்துகள். விகடன் தளத்தின் கருத்துகள் அல்ல - ஆசிரியர்

தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் தேர்தல் என்பது எப்போதும் ஒரு திருவிழாவைப் போன்றது. ஆனால், அந்தத் திருவிழாவின் கொண்டாட்டங்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் அரசியல் உளவியல் கடந்த சில ஆண்டுகளில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தைச் சந்தித்திருக்கிறது. 1990-களில் தேர்தல் என்பது ஆட்சியில் இருப்பவர்கள் மீது மக்கள் காட்டும் ஒரு கோபத்தின் வெளிப்பாடாக மட்டுமே இருந்தது.

"யார் வரவேண்டும்" என்பதை விட "யார் போக வேண்டும்" என்ற ஒற்றை இலக்கை நோக்கியே வாக்காளர்களின் விரல்கள் வாக்கு இயந்திரங்களை அழுத்தின. ஆனால், 2026யை நோக்கி நகரும் இன்றைய தமிழகத்தில், தேர்தல் என்பது ஒரு துல்லியமான நிர்வாக மதிப்பீடாக (Governance Audit) உருமாறியிருக்கிறது.

வாக்காளரின் மனநிலை இப்போது ஒரு தணிக்கையாளரைப் போலச் செயல்படுகிறது. கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் அரசு கொண்டுவந்த திட்டங்கள் என்ன? அவை தன் குடும்பத்தின் பொருளாதாரத்தில் என்ன தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின?

கல்வி, சுகாதாரம், போக்குவரத்து போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளில் மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்கிறதா? போன்ற கேள்விகளுக்கு விடை தேடியே இன்றைய வாக்காளர் வாக்குச் சாவடிக்குச் செல்கிறார். தமிழகத்தின் இந்த அரசியல் முதிர்ச்சி என்பது ஒரே நாளில் நிகழ்ந்ததல்ல; அது சமூகம், பொருளாதாரம் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்பப் புரட்சி என மூன்று நிலைகளிலும் நிகழ்ந்த நீண்டகால மாற்றங்களின் விளைவு.

வரலாற்றின் நிழலும் ஆளுமைகளின் மாற்றமும்

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தமிழக அரசியலைத் திரும்பிப் பார்த்தால், அது ஆளுமைகளைச் சுற்றியே சுழன்றது. ராஜாஜி, பெரியார், காமராஜ், அண்ணா, கருணாநிதி, எம்.ஜி.ஆர், ஜெயலலிதா எனப் பெரும் ஆளுமைகளின் பிம்பங்கள் மக்களின் வாக்குகளைத் தீர்மானித்தன. அவர்கள் முன்வைத்த கருத்தியல் மக்களை ஒன்றிணைத்தது. ஆனால், 2000-களுக்குப் பிறகு நிலைமை மெல்ல மாறத் தொடங்கியது. கருத்தியல் விவாதங்கள் மேடைகளில் இருந்தாலும், திரைக்குப் பின்னால் "நிர்வாகத் திறன்" (Administrative Efficiency) என்ற காரணி முன்னுக்கு வந்தது.

குறிப்பாக 2011-க்குப் பிறகு, ஒரு கட்சியின் வெற்றி என்பது அதன் தலைவரின் தனிப்பட்ட கவர்ச்சியை (Charisma) மட்டும் சார்ந்தது அல்ல, மாறாக அந்தக் கட்சியின் 'கட்டமைப்பு' (Institution) மற்றும் அதன் 'நிர்வாக மாடல்' (Governance Model) சார்ந்தது என்ற நிலை உருவானது. 2021 ல் திமுக பெற்ற வெற்றியை வெறும் ஒரு கட்சி மாற்றமாகப் பார்க்க முடியாது. அது, "இந்தக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தால் இத்தகைய நிர்வாகத்தை வழங்கும்" என்ற நம்பிக்கையை மக்கள் மீது விதைத்ததால் கிடைத்த வெற்றி. இந்த நம்பிக்கையைத்தான் இன்று அனைத்துக் கட்சிகளும் தங்கள் மூலதனமாகக் கருதுகின்றன.

'வாக்கு' கோட்பாடு: அலை அரசியலா? நுண்-கணக்கா?

தமிழகத் தேர்தல்களைப் பொறுத்தவரை 234 தொகுதிகளும் ஒரே மாதிரியான தன்மையைக் கொண்டவை அல்ல. தமிழக அரசியலின் உண்மையான வெற்றி-தோல்வியைத் தீர்மானிப்பது சுமார் 40 முதல் 60 தொகுதிகள் மட்டுமே. இவற்றை அரசியல் ஆய்வாளர்கள் 'ஸ்விங் தொகுதிகள்' (Swing Constituencies) என்று அழைக்கிறார்கள். இந்தத் தொகுதிகளில் ஒரு கட்சிக்கும் மற்றொன்றுக்கும் இடையிலான வாக்கு வித்தியாசம் என்பது வெறும் 1 முதல் 3 சதவீதம் வரை மட்டுமே இருக்கும்.

முந்தைய காலங்களில், ஆட்சியில் இருக்கும் கூட்டணி 4 முதல் 6 சதவீத வாக்குகளை ஒட்டுமொத்தமாக இழப்பதன் மூலம் ஆட்சி மாற்றம் நிகழும். இது ஒரு மாபெரும் அலை போலத் தெரியும். ஆனால், இன்றைய சூழலில் கட்சிகள் மாநில அளவிலான வாக்கு வங்கியை விட, தொகுதி வாரியான 'நுண்-கணக்கு' (Micro Arithmetic) முறையையே அதிகம் நம்புகின்றன. ஒரு தொகுதியில் 50,000 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெறுவதற்கும், 5,000 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெறுவதற்கும் சட்டமன்ற மதிப்பில் பெரிய வித்தியாசம் இல்லை. இரண்டுமே ஒரு இடத்தைக் கொடுக்கும்.

எனவே, கட்சிகள் இப்போது 50,000 புதிய வாக்காளர்களைத் தேடி ஓடுவதில்லை. மாறாக, ஏற்கனவே இருக்கும் வாக்காளர்களில் ஊசலாடும் நிலையில் இருக்கும் ஒரு சில ஆயிரம் பேரின் மனதை மாற்றினாலே வெற்றி நிச்சயம் என்பதை உணர்ந்துள்ளனர். இந்த நுண்-மேலாண்மை (Micro-management) என்பது 2026 தேர்தலில் ஒரு புதிய உச்சத்தைத் தொடும். புதிய கட்சிகள் தங்கள் வாக்கு சதவீதத்தை 5 அல்லது 10 சதவீதமாக உயர்த்தினாலும், இந்த நுண்-கணக்குகளில் வெற்றி பெறுவது அவர்களுக்குப் பெரும் சவாலாகவே இருக்கும்.

புவியியல் சார்ந்த அரசியல் மனநிலை

தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு மண்டலமும் ஒரு தனித்துவமான அரசியல் குணாதிசயத்தைக் கொண்டுள்ளது. 2026 தேர்தலில் இந்தக் குணாதிசயங்களே வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும்:

வட தமிழகம்: அதிகப்படியாக 62 தொகுதிகள் உள்ளன. வன்னியர் சமூகத்தின் ஆதிக்கம் மற்றும் பட்டியல் சமூக அரசியலின் எழுச்சி என இரு துருவங்களாக இருந்த இந்தப் பகுதிகளில், இன்று வெற்றி வித்தியாசம் 3 சதவீதத்திற்குள் சுருங்கிவிட்டது. இளம் வாக்காளர்கள் சமூக அடையாளத்தைத் தாண்டி, வேட்பாளரின் 'நம்பகத்தன்மை' (Credibility) குறித்து கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். "இந்த வேட்பாளர் எங்களுக்காகக் குரல் கொடுப்பாரா?" என்ற கேள்வியே இங்கு பிரதானம்.

மத்திய தமிழகம் (டெல்டா): காவிரி டெல்டா உள்ளிட்ட பகுதிகளை உள்ளடக்கிய இந்த மண்டலத்தில் 41 தொகுதிகள் உள்ளன. காவிரி நீர் மற்றும் விவசாயப் பிரச்சினைகள் இங்கு வாழ்வாதாரக் கேள்விகள். ஆனால், இங்கும் வாக்காளர் இப்போது 'எதிர்பார்ப்பு அரசியல்' (Expectation Politics) நோக்கி நகர்ந்துள்ளார். "அரசு அடுத்து நமக்காக என்ன செய்யப்போகிறது?" என்ற எதிர்காலத் திட்டமே இங்கு வாக்குகளைத் தீர்மானிக்கிறது.

மேற்கு மண்டலம் (கொங்கு): இந்த மண்டலத்தில் 57 தொகுதிகள் உள்ளன, இங்கு தொழில் வளர்ச்சி மற்றும் பொருளாதார மேலாண்மைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் பகுதி. இங்கு வாக்காளர் பெரும்பாலும் 'நேரடிப் பரிமாற்ற அரசியலை' (Transactional Politics) விரும்புகிறார். சித்தாந்தங்களைக் கடந்து, தங்களின் தொழில் மற்றும் வணிக வளர்ச்சிக்குத் தடையற்ற சூழலை உருவாக்கும் கட்சிக்கே இங்கு முன்னுரிமை கிடைக்கும்.

தென் தமிழகம்: 58 தொகுதிகளை கொண்ட இம்மண்டலம் இங்கு சாதியக் கட்டமைப்புகள் வலுவாக இருந்தாலும், மக்கள் இப்போது சட்டம்-ஒழுங்கு மற்றும் பேரிடர் மேலாண்மையை மிகத் தீவிரமாகக் கவனித்து மதிப்பிடுகிறார்கள். ஒரு இயற்கைச் சீற்றத்தின்போது அரசு எவ்வளவு வேகமாகச் செயல்பட்டது என்பது போன்ற நினைவுகள் வாக்குகளாக மாறும்.

சென்னை மண்டலம்: தலைநகர் சென்னை மட்டும் தனி மண்டலமாகக் கருதப்பட்டு, அங்கு 16 தொகுதிகள் உள்ளன.

நகர்ப்புறத் தமிழகம்: 70 நகர்ப்புறத் தொகுதிகளில் வாக்காளர் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருக்கிறது சென்னை உள்ளிட்ட பெருநகரங்களில் வாக்காளர் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருந்தாலும், அவர்களின் எதிர்பார்ப்பு மிகவும் எளிமையானது: "தடையற்ற நிர்வாகம்" (Least Friction Governance). சாலைப் பராமரிப்பு, சீரான குடிநீர் விநியோகம், மின்சாரம் போன்ற அடிப்படைச் சேவைகளில் ஏற்படும் சிறு தடங்கல்கள் கூட ஆளுங்கட்சிக்கு எதிரான அலையைத் தோற்றுவிக்கக் கூடும்.

2026-ன் வெற்றியாளர்கள் யார்?

2026-ல் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற விரும்பும் எந்தவொரு கட்சியும், மேலே குறிப்பிட்ட அந்த 60-70 'ஸ்விங்' தொகுதிகளில் குறைந்தது 35 இடங்களையாவது வெல்ல வேண்டும். அதற்கு அவர்களுக்குத் தேவையானது 1.5 முதல் 3 சதவீத வாக்கு மாற்றம் மட்டுமே.

தமிழகத் தேர்தல்களில் ஆட்சி மாற்றத்தைத் தீர்மானிப்பதில் 'வாக்கு ஊசலாட்டம்' (Swing Vote) மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. கடந்த காலங்களில் 1991 மற்றும் 1996 தேர்தல்களில் மிகப்பெரிய வாக்கு வித்தியாசங்கள் இருந்தன. ஆனால், சமீபத்திய 2016 மற்றும் 2021 தேர்தல்களில் வெற்றிக்கும் தோல்விக்கும் இடையிலான இடைவெளி வெறும் 1% முதல் 6% வரை மட்டுமே உள்ளது. இதன் மூலம், ஒரு சிறிய சதவீத நடுநிலை வாக்காளர்கள் எடுக்கும் முடிவே தமிழகத்தின் அடுத்த ஆட்சியை முடிவு செய்கிறது. மக்கள் இப்போது மிக நுணுக்கமாகச் சிந்திப்பதையே இத்தரவுகள் காட்டுகின்றன. இந்த மிகச்சிறிய வாக்கு மாற்றமே தமிழக அரசியலின் திசையை மாற்றும் சக்தியாக உருவெடுத்துள்ளது.

தமிழகத் தேர்தலின் தலைவிதியைத் தீர்மானிப்பதில் பெண்களுக்கான நலத்திட்டங்கள், புதிய பயனாளிகளின் மனநிலை மற்றும் நகர்ப்புற நடுத்தர வர்க்கத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் ஆகிய மூன்று காரணிகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.

குறிப்பாக, இலவசப் பேருந்து பயணம் மற்றும் உதவித்தொகை போன்ற திட்டங்களால் ஈர்க்கப்பட்டுள்ள பெண் வாக்காளர்களின் ஆதரவு ஒரு சில தொகுதிகளின் முடிவுகளை மாற்றியமைக்கும் வல்லமை கொண்டது. இவற்றுடன், அரசின் திட்டங்களால் முதன்முறையாகப் பயனடைந்த குடும்பங்களின் நன்றியுணர்வும், ஆளுங்கட்சியின் மீதான நகர்ப்புற நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் அதிருப்தியற்ற நிலையும் ஒரு கட்சியின் வெற்றியை உறுதி செய்யும் மிகமுக்கிய காரணிகளாகக் கருதப்படுகின்றன.

தமிழக அரசியல் என்பது பார்ப்பதற்கு உணர்ச்சிகரமான பேச்சுகளாலும், ஆவேசமான போராட்டங்களாலும் நிறைந்திருப்பதாகத் தோன்றலாம். ஆனால், அந்தத் திரைக்குப் பின்னால் இருப்பது மிகவும் துல்லியமான, கணக்கிடப்பட்ட தரவுகள் (Data).

இன்றைய தேர்தல் வெற்றிகள் மேடைப் பேச்சுகளில் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை; அவை மக்களின் அன்றாட நினைவாற்றலிலும், தொகுதி வாரியான புள்ளிவிவரங்களிலும் முன்பே தீர்மானிக்கப்பட்டுவிடுகின்றன.

2026 தேர்தல் என்பது ஒரு மாபெரும் அலை அரசியலாக இருக்கப்போவதில்லை. மாறாக, அது ஆயிரக்கணக்கான சிறு சிறு நுண்-கணக்குகளின் (Micro-calculations) தொகுப்பாக இருக்கும். வெறும் எதிர்ப்பு அரசியலை மட்டும் முன்வைத்து எவரும் வெற்றி பெற முடியாது. "நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் இந்தத் திட்டத்தைத் தொடர்வோம், இதைச் சீரமைப்போம், இதைப் புதிதாக உருவாக்குவோம்" என்ற தெளிவான நிர்வாகப் பாதையை (Roadmap) மக்கள் முன்னால் வைக்கும் கட்சியே கோட்டையை நோக்கி நகரும்.

தமிழகம் இப்போது முதிர்ச்சியடைந்துள்ளது. அது வெளியே உணர்ச்சிகளைக் காட்டினாலும், உள்ளே ஒரு தணிக்கையாளரின் துல்லியத்துடன் கணக்குப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. 2026 என்பது வெறும் தேர்தல் அல்ல; அது முப்பதாண்டுகளாகப் பரிணாமமடைந்த தமிழகத்தின் புதிய அரசியல் கட்டமைப்பின் சான்றிதழ்.

 தமிழக அரசியல் களத்தில் வெளியே உணர்ச்சி — உள்ளே கணக்கு.